DmC: Devil May Cry İnceleme (TR)

Herkese merhaba, ben CastedForm. Bugün Devil May Cry serisinin en tartışmalı oyunlarından biri olan DmC: Devil May Cry hakkında konuşacağız.

Bu, oynadığım ilk hack-and-slash oyunuydu ve seriye olan ilgimin başladığı yer. Tüm eleştirilere rağmen benim için özel bir yere sahip. Oyunu ilk kez 2013’te, sekiz yaşındayken keşfetmiştim — evet, o yaşta oynanacak oyun değildi ama ne yapalım.

Hazırsanız, oyunun en güçlü olduğu yerden başlayalım: oynanış.

Oynanış

DmC: Devil May Cry, kombolara dayalı bir hack-and-slash oyunu. 20 ana görev ve birkaç gizli görev içeriyor. Her görev ortalama 5–10 dakika sürüyor, bu da tempoyu diri tutuyor.

Savaş sistemi hızlı, akıcı ve yeni başlayanlar için oldukça uygun. Dante’nin beş yakın dövüş silahı ve üç uzak menzilli silahı var:

Rebellion – Dengeli bir kılıç.
Arbiter – Yavaş ama güçlü bir iblis baltası.
Osiris – Kalabalık kontrolü için mükemmel bir melek tırpanı.
Eryx – Düşmanları ezmek için dev eldivenler.
Aquila – Kalabalığı biçmek için çevik çakramlar.

Uzak menzildeyse:

Ebony & Ivory – Klasik çift tabancalar.
Revenant – Güçlü bir pompalı tüfek (favorim).
Kablooey – Yapışkan bomba atan bir silah, ama oyunun sonlarına doğru geliyor.

Dante’nin melek (angel) ve iblis (devil) modları arasında geçiş yapmak savaşın temelinde. Başta karışık gelebilir ama alıştıkça inanılmaz akıcı hale geliyor.

Devil Trigger ve Kombo Sistemi

Bu oyundaki Devil Trigger sistemi önceki oyunlardan oldukça farklı. Dante’yi iblise dönüştürmüyor; zamanı yavaşlatıyor, düşmanları havaya kaldırıyor ve sağlık yenilenmesini sağlıyor. Ayrıca o sırada Dante’nin saçının beyaz, ceketinin kırmızı olması güzel bir gönderme.

Ancak Devil Trigger göstergesini tamamen doldurmak neredeyse imkânsız. Eşya kullanırsanız da bölüm sonu puanınız düşüyor.

Kombo Sistemi ise klasik DMC tarzında: Farklı hareketlerle saldırmaya devam ettikçe “D”den “SSS”ye kadar yükseliyorsunuz. Hasar almak puan düşürüyor, bu yüzden dikkat şart. Düşman konumlarını iyi takip edip melek silahlarını kalabalık kontrolü için, iblis silahlarınıysa güçlü kombolar için kullanmak gerekiyor.

Hikâye ve Karakterler

Hikâye… açık konuşmak gerekirse klişe. Ana düşman Mundus, tipik “kötü çünkü kötü” tarzında yazılmış. Dante ise ailesinin intikamını almak için yola çıkıyor.

Vergil, “The Order” adlı gizli örgütün lideri, Dante’ye rehberlik ediyor ama karakteri oldukça yüzeysel. Fedora şapkasıyla birlikte tasarımı da diyalogları da zayıf kalıyor. (Neyse ki Definitive Edition’da o şapka kaldırıldı!)

Kat ise Dante’ye Limbo ile gerçek dünya arasında geçit açarak yardım ediyor. Duygusal sahnelerde gerçekten etkileyici ve Dante’nin gelişiminde önemli bir rol oynuyor.

Boss Savaşları ve Bölüm Tasarımı

Boss savaşları çok da kötü değil ama unutulmaz da değiller. Yine de Bob Barbas savaşı ayrı bir yerde duruyor. Çünkü savaşın görsel sunumu muhteşem. Televizyon yayınının içine sıkışmış gibi dövüşüyorsunuz — hem yaratıcı hem de tematik.

Genellikle bossların araya düşman sokması kötü bir tercih olur ama burada savaşın temposunu artırıyor. Eğer boss yeterince ilginç değilse, en azından savaş sistemi keyifli olmalı, değil mi?

Bölüm tasarımları da harika. Hapishane, gece kulübü ve Limbo’nun parçalanan şehir yapısı inanılmaz atmosferik. Görsellikte oyunun hakkını vermek lazım.

Ve müzik… O punk-metal tarzı soundtrack dövüşleri adeta ateşliyor. Enerjik, sert ve temaya mükemmel uyuyor.

Ek İçerikler

Oyunda ayrıca klasik Bloody Palace modu var — düşman dalgalarına karşı sonsuz mücadele. Gerçekten bağımlılık yapıyor ve saatlerinizi kolayca çalabiliyor.

Bunun dışında 20 Gizli Görev bulunuyor. Copper, Ivory, Argent ve Gold olarak sınıflandırılmışlar. Ancak bunlara ulaşmak için özel anahtarlar ve silahlar gerekiyor, yani tekrar oynamaya teşvik ediyor. %100 bitirmek istiyorsanız, oyunu en az iki kez oynamanız şart.

Sonuç

Tüm kusurlarına rağmen DmC: Devil May Cry oldukça sağlam bir oyun. Serinin köklerinden farklı ama kendi tarzıyla eğlenceli, enerjik ve cesur.

Benim için her zaman özel kalacak, çünkü bu oyun seriye girmemi sağladı.

3.5/5 Kafatası ve bir Anı Rozeti, çünkü benim için her şey burada başladı.

Yazar: Deniz YANAL

Yorumlar